Kiraz Ağacının ArdındanPaola Peretti Bu seriyi ilk kitaptan beri büyük bir keyifle okuyorum. “Filippo, Ben ve Kiraz Ağacı” ile başlayan hikâyeyi o kadar sevmiştim ki, her devam kitabında karakterleri sanki gerçek hayatta tanıdığım insanlar gibi hissettim. “Kiraz Ağacının Ardından” ise bu yolculuğun en duygusal, en olgun hali olmuş.
Kitapta özellikle karakterlerin büyümüş, düşünceleri derinleşmiş olması çok hoşuma gitti. Yazar yine sade ama çok etkileyici bir anlatım kullanmış. Her sayfada bir önceki kitapların izlerini hissetmek, anıların geri dönmesi gibi… Filippo’nun değişimi, anlatıcının iç dünyasındaki duygular, dostlukların dönüşmesi derken kitabı elimden bırakamadım.
Kiraz ağacı bu kez bir sembolden çok daha fazlasına dönüşmüş; geçmişi, sevgiyi, vedayı ve yeniden başlamayı temsil ediyor. Son bölümlerinde hem hüzünlendim hem de içim ısındı. Seriye çok yakışan bir final olmuş.
Bu kitabı da tıpkı önceki ikisi gibi çok sevdim. Hikâye bitti ama bıraktığı duygular uzun süre benimle kalacak gibi.
Okumak isteyenlere tavsiye ederim.
Sevdiğim Alıntılar
"Hayıflanma; elinde olanlar ve yaşadığın güzel günler için şükret."
"Hatalar insana bir şeyler öğretiyor. İşte bu yüzden senin gerçekten çok çok hata yapmanı diliyorum, biliyor musun? Çünkü hata yapmakta özgür olduğunu anlamına gelir bu."