Yalnızlık
Yaşım ilerledikçe kendimi hayattan daha fazla soyutluyorum. Televizyonda izlediğim bir dizi yok. Çünkü zamanında yeteri kadar Türk ve yabancı diziler izledim. İçerik olarak birbirine çok benziyorlar. Aldatmanın,yalanın,manipülasyonun kol gezdiği film ve diziler. Sonra belli aralıklarla arkadaşlıklar edindim. İnsanlara saf bir niyetle yaklaştım, vermeleri gereken mesajları alınca kenara çekildim. İnsan ilişkilerinin (kendim de dahilim) aile sorunlarını evin dışına taşıma isteği, sevginin şatafatlı gösterisi, fesatlığın derin tonlarından öte gidemediğini anladım. Bir yaştan sonra da sürekli olarak içimden ;' banane senin kocanla, kaynananla, çocuğunla olan sorunlarından. Beş dakika sonra oturup hiçbir şey olmamış gibi aynı sofrada yemek yiyeceksiniz.' dedim.
Sonra kendimi biraz tanımak istedim; kim olduğumu, şu 5 para etmez dünyada neler yapmak için geldiğimi bulmak istedim. Astroloji derslerine yazılıp bir insan ne kadar aşağılık olabilir bunlara şahit oldum. Yetmedi farklı danışmanlıklar aldım 'hayatımın anlam arayışı'nı bulmak için. Hepsi noksan kaldı. Sonra sezgilerime yöneldim. Çünkü en doğru ses insanın kalbinden gelen sesti.
Başımı varlığından emin olduğumun yaratıcıya yasladım.
·
166 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.