Dışlanmış, yoksun bırakılmış, görünmez insanlar…
Evlerinden, işlerinden, hatta onurlarından edilmişler.
Hikâye, yeraltında hayatta kalmaya çalışan bu insanların çevresinde dönüyor.
Bir de yerin üstü var — onların emeğiyle zenginleşen, verdikleri üç kuruşla yaşamalarını bekleyen bir başka dünya.
Bu görünmezlik hâli bana Kafka’nın Dönüşüm’ündeki Gregor Samsa’yı anımsattı.
Kapitalist çarkın dişlileri arasında, işe yaramadığı anda yok sayılan insanlar…
Tıpkı Samsa gibi — üretmediği anda “varlığı gereksiz” sayılan bireyler.
Sistemin gözünde insan değil, sadece işleyen bir parçadır onlar.
Bu dünyada görülmek, ancak işe yaradığın sürece mümkündür.
Kitap, işçi haklarına dair sert ama içten bir eleştiri getiriyor.
Bir avuç insanın bile bir araya geldiğinde neleri değiştirebileceğini gösteriyor.
Üstelik ana karakterin bir kadın oluşu, hikâyeye bambaşka bir anlam katıyor.
Sayfaların renkleri bile anlatının ruhuna göre değişiyor:
başlarda karanlık, sonlara doğru aydınlığa kavuşan bir geçiş…
Bu kadar ince düşünülmüş her bir detay.
Volto Kitap’ın baskısı da ayrı bir övgüyü hak ediyor —
çizimler net, renkler yerinde; kitap yalnızca okunmuyor da izleniyor adeta.
Yalnızca grafik roman tutkunlarına değil;
distopik kurguları seven ve farklı türler denemek isteyen herkese #tavsiye ederim.
Ben keyifle okudum, siz de çok seveceksiniz eminim.
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.