Meursault biraz NPC gibi bir karakter. Robotlar kadar duygusuz değil ama her duygusundan yalnızca bir parça taşıyor — fazlası yok. Sonrasını düşünmeyen, hayatı akışına bırakan dümdüz bir adam. İnsan okurken bu karakteri sevmekte zorlanıyor; hatta ben okudukça ondan nefret ettim ve en ağır cezayı almasını istedim. Evet, bazen insan kendini biraz Meursault gibi hissedebilir, ama bu yalnızca küçük ve önemsiz anlarda olur. Meursault ise sürekli bu hâlde. Görünürde ‘anormal’ biri gibi dursa da aslında tam tersi: fazla normal. İçinde anormallik, tutku, insani karmaşa fazlasıyla eksik.