Eric-emmanuel Schmitt’ten Yine kısacık ve yine yürek burkan bir eser.
Yazarın okuduğum ikinci eseri .Basit ve kısacık cümlelerle anlatmak istediği duyguyu nefis bir dille veriyor .
Çok severek okudum.
Aile tarafından yaralı musevi bir çocuk(maïse ) ile müslüman bir adamın (mösyö ibrahim )zaman içerisinde geliştirdikleri tuhaf ve samimi ilişki birlikte çıktıkları bir yolculukta son buluyor .ibrahim ile birlikte hayatındaki kimsede görmediği bir yaşam sevinci ile tanışan moïse aynı zamanda sufiliğin dünyasına da yaklaşıyor.
“Bazı çocukluklar vardır geride bırakmak gerekir,bazı çocukluklar vardır iyileşmek gerekir “
“Senin aşkın senin ,sana ait.Aşkını reddetse bile onu değiştirmez.Sadece ondan faydalanamaz,hepsi bu.Verdiğin ,sonsuza dek senindir.Sakladığın ise ebediyyen yitmiştir.”
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.