İnsan önce kendisini sevmeli, istediğinde her şeyi başarabileceğine inanmalı. Burada bahsettiğim ego değil, öz benlik sevgisi. Zamanla herkes gidebilir ama her zaman birlikte olacağımız ve olmadan yapamayacağımız tek kişi, kendimiziz. Her şeyin başında önce kendimiz hakkında düşüncelerimiz bizi başarıya ve mutluluğa ulaştırır. Kendimize pozitif enerji vermek çevremizde de olumlu sonuçlar doğurur. Bir iş ya da eylem yapacağımızda önce kendimize inanmak ve kendimizden cesaret almak gerekir, örneğin: bunu başarabilirim. Moralimiz düştüğünde ya da üzüntü duyduğumuz bir durum olduğunda kendi motivasyonumuzu sağlarız, örneğin: her şey yoluna girecek. İstemediğimiz bir sonuç olduğunda ya da çevreye istemeden zarar verdiğimizde düzeltmek için çabalarız, örneğin: herkes hata yapabilir bir daha ki sefere dikkatli ol. Sonrasında kendimizi affetmeyi de unutmayız. Hayat bir yokuş gibi, inişleri olduğu kadar çıkışları da var. Önemli olan kendi değerini bilmen, tecrübe ederken her anın tadını çıkartman, ailen ve arkadaşların ile paylaşman. İnsan kendisine karşı sevgi ve şefkat göstermeyi bilmeli. Bu yönde gelişecek benlik çocukluktan başlar, bu sebeplere ebeveynlere de iş düşüyor. Duyguları tanımlamasında, kendini doğrulamasında, üzgün olduğunda kendini teselli etmeyi, kendisini motive etmeyi, örnek göstererek öz bakım ve yapıcı başa çıkma yöntemlerini ve ne zaman yardım isteyebileceğini öğretin. Bu anlamda sizlere yardımcı olacak kitaplardan da faydalanabilirsiniz, buna en iyi örneklerden birisi Sen Harikasın, tavsiyemdir.