Yine beni derinden etkileyen, oldukça sürükleyici bir eser okudum.
Yazarın okuduğum ikinci kitabıydı. Yetişkinlikte insan kendine dair çok şeyi fark ediyor; tahammül edebildiği insanlar, bulunmaktan keyif aldığı ortamlar, sevdiği tatlar, müzikler, renkler…
Tıpkı bunlar gibi Tarık Tufan’ın kalemi de benim için tam anlamıyla yerini bulmuş bir zevk haline geldi.
Kitabı okurken kafamda sürekli soru işaretleri belirdi. Giriş kısmı biraz durağan olsa da, 100. sayfadan sonra elimden bırakamadım.
Yazar, anlatımıyla beni sürekli farklı senaryolara yönlendirdi, her sayfada başka olasılıklar kurdum zihnimde.
Eserin kahramanı Orhan; ruh haliyle, çıkmazlarıyla, kimi zaman sinir eden aşk ilişkisiyle dikkat çekiyor. Tarık Tufan, olayları sürükleyici bir biçimde aktarırken psikolojik tahlilleri de ustalıkla işlemiş.
Kitabın sonunu bambaşka bir şekilde hayal etmiştim hiç beklemediğim bir biçimde sonuçlandı.
Dil sade, akıcı ve anlaşılır; betimlemeler de tam kararında.
Kısacası, hem düşündüren hem de duygulara dokunan bir roman oldu benim için.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.