Bazı kitaplar insanı duygularıyla yüzleştirir.Seneler tam da öyle bir kitap.Kendine, geçmişine, değişen “sen”e dönüp bakmanın romanı gibi.Okudukça hem zamanın hem duyguların içinden geçiyorsun.
Annie Ernaux, kendi yaşamını anlatırken aslında hepimizi anlatıyor.Zamanın akışını, belleğin değişimini öyle sade ama derin bir dille yazıyor ki, insan kendi geçmişine dönmeden edemiyor.Bazı cümlelerde kendi çocukluğunu, bazı anlarda unutmak istediklerini buluyorsun.
Belki de bu yüzden Seneler’i okurken insan kendi fotoğraflarına, eski eşyalarına, unutmaya çalıştığı anılarına dönüyor.Bir kadının kendi hayatını anlatırken bu kadar sade, bu kadar dürüst ve bu kadar evrensel olabilmesi çok etkileyici.Ernaux, sessizce ama büyük bir güçle hatırlamanın cesaretini öğretiyor.
·
192 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.