Sessiz kadın
yanarım aşka umarsız
anason kokan gecelerde
Sana dokunamadan
özlemini avutmaya çalışmak
artık bana yetmiyor
Bir bilsen kalbim atarken
kaç zemheri boran fırtınadır üşürüm
Bu ayrılık
kırık aynalardan
ruhuma hançer gibi inerken
Sessiz kadın, canımı aşkın vedası sarar
gecem zindan viran sabahlara uyanırım
İçimdeki kör boşluğa çaresizce dalarım
Sensiz girilen cennetin hiçbir anlamı yok
Seni aşk ettim şikâyetin aşka değilse kime
Sabrediyor gönül seni aşk ettim
Şikâyetin aşka değilse kime
Sabrediyor gönül sabrediyor yine
Ayrılık ruhuma hançer gibi iniyor
Cevapsız bilmecelerle aşkın uçurumundayım
Aması yok sessiz kadın seni aşk ettim gönlüme
Şikâyetin aşka değilse kime
Sabrediyor gönül seni aşk ettim
Şikâyetin aşka değilse kime
Sabrediyor gönül sabrediyor yine
Ayrılık ruhuma hançer gibi iniyor