Utanç.. kitabın bütünü düşünüldüğünde birden çok utançla karşılaşıyoruz aslında. Istismar ve tacizle başlayan olaylar tecavüzle, ırkçılıkla ve hatta köpeklerin yaşam haklarının nasıl ellerinden alındığı ile devam ediyor. Kitapta birçok noktada inanılmaz rahatsız olduğumu söylemeden geçemeyeceğim. Elli küsür yaşındaki profesörün kendi öğrencisine şehvetle! seslenirken kendi sesini "çocuğunu kandırmaya çalışan bir babanın sesi" diye tanımlaması oldukça rahatsız edici..
Kitap genel olarak kolay okunan ve bir bütün olarak olaydan kopmadan bitirebileceğiniz güzel bir akışa sahip. David, beyazların yoğun olduğu kendi şehrinden siyahi Melanie ile yaşadıkları yüzünden, kendini savunma ihtiyacı bile duymadan siyahilerin çoğunlukta olduğu kırsal hayata geçiş yapıyor. Bu iki tarafta da insanın insana yaptığı kötülüğün ne denli büyük olabileceğini görüyoruz. Keyifli, bir o kadar da düşündürücü bir kitap.