Buz gibi bir varoluş rüzgarı esti.Roman
Bir okur olarak hiç bu kadar dışarıda bırakılmamıştım.
Tekinsiz dünyanın bir yansıması ya da yazarın sorunlu yalnızlığı gibi düşündüğüm simgeler, roman bittiğinde hiçbir yere varmadı.
Birçok şey ima eder gibi göründü yazar ve sonunda hiçbir şey tamamlanmadı. Buz gibi bir varoluş rüzgarı esti. Her şey yıkılır gibi göründü ve sağlam kaldı.
Anlamı parçalayan bu mesafe iyi gelmedi bana.
Özellikle YUVA’yı çok sevmiştim. Sanırım bu benlik değildi.
(Yine de arketiplerin çalıştığını söylemeliyim.)
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.