Hayatı dümdüz bir çizgide ilerlemiş bir kızın hikâyesi, Mücella.
Herkes hayatın dalgalarıyla savrulurken, o durgun bir su gibi ömrünü geçirmişti.
Kitapta beni en çok etkileyen cümle şu oldu:
“Bir kız, babası kaç yaşında öldüyse o yaşta kalmıştır.”
Okurken insanın içine huzur ve dinginlik doluyor; sakinliğiyle yavaş yavaş sarıyor insanı.