"Geçmişin acısını hafifletmek, bazen geleceğin huzuru için ödenen en ağır bedeldir." #alinti
Bazı kitaplar insanın eline değil, kalbine dokunur… “Aynadaki Buğu” tam da böyle bir kitap. #Sinanyağmur bu kez bir roman değil, kendi yaşamından izlerle dolu samimi bir anı kitabı sunuyor bizlere. Her satırında çocukluğuna, babasından öğrendiği küçük oyunlara, annesinin sessiz dualarına, dost sohbetlerine ve kitapların arasında saklanan hayallere yer veriyor.
Okurken fark ettim ki, yazarın anlattığı hikâyeler aslında sadece ona ait değil. Bizim içimizde bir yerlere dokunuyor; unuttuğumuz duyguları, geçmişin sıcak anılarını yavaşça yüzeye çıkarıyor. Her bir cümlenin ardında hem derin bir hüzün hem de hayata tutunma cesareti var.
Benim için bu kitap, geçmişle yüzleşmenin, aynaya baktığında sadece kendini değil, yaşamın bütün izlerini görebilmenin bir yolculuğu oldu. Hepimizin hikâyesi farklı olsa da, bu kitap bize bir kez daha gösteriyor ki, hikâyelerimiz birbirine dokunarak büyüyor.
Kitabın sonunda fotograflardan oluşan iki güzel bölüm var. "Ömür Albümü ve Ömür Hazinemiz." Okuduklarınızı film şeridi gibi gözünüzün önünden geçirecek olan bu bölümleri de çok begendigimi ayrıca belirtmek isterim.
#askingozyaslari ile kalemiyle tanıştığım yazarın sonrasında müdavimi olup, tüm kitaplarını okumaya gayret ettim. Satırların neden bu kadar ruhuma dokunduğunu ise #aynadakibugu kitabını okuyunca anladım. Çünkü yazar, kitaplarını kaleme almadan önce, yazacağı kişilerin hayatında adım adım yolculuk ediyor.
Otobiyografi - Anı tarzı kitaplar okumayı sevenler için buraya bırakıyor ve keyifli okumalar diliyorum
Yazarın kalemiyle tanıştınız mı? Otobiyografi - Anı türünde yazılmış kitaplar okumayı seviyor musunuz? Sizce insanlar; kendi hayatlarını kendileri mi kaleme almalı, yoksa güvendiği bir yazar tarafından kaleme alınmasına mı izin vermeli? Hadi yorumlarda buluşalım
#kapiyayinlari #otobiyografi #ani
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.