Jurnal 2, ilk cildin iç sızılarını büyüten, düşüncenin karanlık koridorlarında yankılanan bir ses.
Burada Meriç daha kırılgan, daha keskin, daha yalnız.
Bir aydının iç muhasebesi, çoğu zaman toplumun dışlanmışlığına dönüşüyor.
Sayfalar boyunca dostluk, ihanet, fikir, memleket, körleşmiş aydın tipinin gölgeleri dolaşır.
Meriç hem kendini yargılar hem çağını.
Ve şunu fısıldar: Hakikat, kalabalıktan hoşlanmaz.
Bu ciltte sitem daha yoğun, gözlem daha serttir.
Okur, sadece bir günce okumaz; bir ruhun ağırlığını taşır.
Cümleler bazen kırar, bazen kurar, ama asla boş geçmez.
İnsan, yalnızlığının sesini dinleyince kendine yaklaşır.
Jurnal 2, fikir adamının toplumuna sığamadığı anların kaydıdır;
her satırda tarihe düşülmüş içsel bir not.
Bu kitap, düşüncenin bedelini hatırlatır.
Okuyana huzur vermez; uyanıklık verir.
Ve her okur sonunda fark eder: Asıl karanlık dışarıda değil, içimizdedir.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.