merhabalar öncelikle Aslı Arslan’ın en sevdiğim yazar olduğunu söylemekle başlamak istiyorum. kullandığı dil, kalem o kadar iyi ki bazen beni yer yer şaşkınlıktan mest ettiği çokça olmuştu. bu serisinin ilk kitabı olan “sarmaşık” kitabı oldukça ağır bir dilde, fazla betimleme içeriyor. çoğunlukla yazarın yazdığı bazı bölümlerle kendinizi çırpınırken buluyorsunuz bu durum fazlasıyla ağır bir dil kullandığından kaynaklanıyor. fakat bu “ağır dil” dediğim durum kötü bir durum değil aksine hayal gücünüzü ve kelime haznenizi zorlayarak size yeni hisler tattırıyor ve katıyor. kitapta çoğu yerde göreceğiniz geçmişe dair hikayeler ise olayları yavaş yavaş ve şaşkınlıkla anlamanıza yardımcı oluyor ki ben en çok o bölümlerde şaşkınlıktan dört köşe olmuştum. karakterleri ve olayları hızla benimseyebilirsiniz lâkin kitapta yapılan edebiyatları ve derin anlamlı kinayeleri anlarsanız ve onlarla bütünleşirseniz. bana kalırsa, benim yorumumla okur kendini öyle bir kaptırıyor ki kitaba öyle akıyor ki sayfalarla birlikte bir şekilde kendinizi sayfayı evirip çevirip kısa bir süre sonra , sonda buluyorsunuz bu da yazarımızın kalemi şahane bir seviyede ustalıkla kullandığından kaynaklanıyor. “emare” serisinin ilk kitabı olan “sarmaşık” adlı kitabını tüm benliğimle ve tüm samimiyetimle sevdim. asla kopmak istemeyeceğim bir seri olacak eminim. hatta ikinci kitaba başladım ve o kadar yavaş okuyorum ki bitmesin istiyorum, bitecekse de hazmede hazmede uzun bir sürede bitsin istiyorum. kısacası yazarla tanışmanızı şiddetle öneriyorum fakat bu kitapla tanışmanız biraz ironik olabilir çünkü dediğim gibi ve denilenler gibi ağır bir dili var. şimdiden keyifli okumalaaaar.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.