Mutlu Ölüm’ü okurken, Camus’nun Yabancı’daki soğuk ve kopuk Meursault’sunun bir önceki hâliyle tanıştığımı hissettim. Bu kitapta karakter daha arayışta, daha insanca; mutsuzluğunun farkında ama ondan kaçmak yerine anlamaya çalışıyor. Yabancıda ölümün karşısındaki kayıtsızlığı anlatırken, Mutlu Ölüm o ölümün bilincine varmayı ve onu kabullenmenin huzurunu arıyor. Yavaş ilerlese de, Camus’nun düşünsel evrimine tanıklık etmek bence bu kitabın en değerli yanı. Camus’nun felsefesine adım atmak isteyenler için tamamlayıcı bir durak bence.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.