Bu kitap senelerdir elimde eskidi ama ben her zaman bir kitabın zamanı olduğuna inanırım ve doğru zamanda okuduğumu düşünüyorum. Çok güzel bir ilerleme vardı ağır ağır yavaş yavaş. Elbet beni sıktığı zamanlar oldu elimden defalarca bıraktım ama sonunda bitirmiştim. Elimden bırakma nedenlerim çok fazla betimleme ve bazı fazla olduğunu düşündüğüm detaylardı. Raskolnikov’un düşünenleri başta pek onaylamıyordum ama bu kitap cinayetin çözülmesini değil,Raskolnikovun dönüşümünü , saklı vicdan azabı ve korkusunu yansıtıyordu. Çevresindekiler bu duyguyu arttırdıkça agresifleşiyor ve herkese çıkışlar yapıyor sonra bir anda duruluyordu. Psikolojisinin çok başarılı bir şekilde yansıtıldığı bir kitap ve zaten baş klasiklerden biri olmasının nedeni de buydu. Son sayfalara geldiğimde yüzleşmeye başlaması ve Sonya’nın ondan asla vazgeçmemesi ,kurtuluş yolunu temsil etmesi güzel bir atıftı.