Ah Cemile..1000Kitap
Aytmatov’un kalemi o kadar muazzam ve akıcı ki, her duyguyu iliklerinize kadar hissettiriyor, tarifi bile yok.
Cemile, okurken hem yüreğinizi sıkıştıran hem de ruhunuzu özgürleştiren nadir kitaplardan biri. Cemile’nin iç dünyası o kadar saf ve cesur ki, onun hislerini, umutlarını ve korkularını hissediyorsunuz. Sadık, Cemile’nin hayatındaki bir dönemi ve ona yüklenen sorumlulukları temsil ediyor; onun yanında Cemile’nin kalbindeki boşluk ve sessiz özlemleri fark ediyorsunuz. Danyar ise tam tersi: sessizliği, derinliği ve içtenliğiyle Cemile’nin kendini keşfetmesini sağlıyor.
Aytmatov, köy yaşamının doğallığını, savaşın gölgesini ve insan ruhunun kırılganlığını öyle güzel anlatıyor ki, karakterlerle birlikte hem hüzünleniyor hem de umutlanıyorsunuz. Kitap kısa ama duygular o kadar yoğun ki, sayfaları çevirirken adeta Cemile’nin kalbinde siz de bir yolculuk yapıyorsunuz. Bence Cemile, sadece bir aşk hikayesi değil; hayatın, sevginin ve insan olmanın derinliklerini hissettiren bir kitap. Herkesin okumasını ve Cemile’nin duygularını kendi yüreğinde hissetmesini isterim.
·
564 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Cemile ... yürekli kadın! Aynı hissi panait istati 'nin minka abla isimli eserinde de almıştım. Okumadıysanız tavsiye ederim