ÖLMEK İSTİYORUM AMA TTEOKBOKKİ DE YEMEK İSTİYORUM
Ölmek İstiyorum Ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum, Baek Sehee'nin depresyon ve anksiyeteyle mücadelesini anlattığı, 12 haftalık terapi sürecindeki gerçek diyaloglardan oluşuyor. Yazar, kendi iç dünyasındaki karmaşayı, bir psikiyatristle yaptığı seansların ses kayıtlarını Yazıya çevirerek kitaba dönüştürmüş.
Bazı duygularına "EVET BEN DE BÖYLE HİSEEDİYORUM İŞTE" diyerek yakınlık kurarken, bazı yerlerde "yok artık, bu biraz abartıyor sanki" dedim. Fakat tam da bu çelişki kitabı benim için özel kıldı. Yazar, hisleri konusunda öyle şeffaftı ki, çoğumuzun kendi kendine bile itiraf etmekten çekineceği duygularını, "tüm dünya bunu okuyabilecek, hakkımda ne düşünürler" demeden yazmış. Bu da onun dürüstlüğünü ve kırılganlığını daha gerçek kılıyordu.
Bazı okurlar yazarın duygularını fazla dramatik bularak eleştirmiş. Oysa bana göre bu, kitabı iyi ya da kötü yapan bir ölçüt değil. Çünkü bu kitap, bir duygunun "doğru" ya da "yanlış" hissedilemeyeceğini, yalnızca "var" olabileceğini hatırlatıyor.
Kitap kısa ve dili akıcı olmasına rağmen, yer yer durup üzerine düşündüren derin cümleler barındırıyor. Eğer yazarla benzer duygusal yaralara sahip değilseniz, etkileyiciliği sizin için aynı olmayabilir. Ancak bana kalırsa bu kitap acele edilmeden, sindire sindire okunmalı.
Altını çizdiğim cümlelerin sayısı oldukça fazlaydı. Bazen yazarın iç sesiyle kendi düşüncelerimin birbirine karıştığını hissettim. Bu da kitabın, bir okur olarak beni ne kadar içine alabildiğini gösteriyor.
Yine de teknik açıdan birkaç kusur göze çarpıyor. Yazım hatalarına denk geldim; küçük ama rahatsız edici detaylardı bunlar. Editörlük süreci daha özenli olabilirdi.
Psikiyatriste gelince, seanslar boyunca kendisinin yetersiz kaldığını düşündüm. Danışanı yönlendirmek yerine, yüzeysel cevaplar vermeyi tercih ettiği hissine kapıldım. Yazarın bazı sorunlarını kendimde birebir bulmama rağmen, psikiyatristin yanıtlarının pek fazla şey kattığını söyleyemem.
Ancak kitabın sonunda yazdığı notta, kitabı okuyunca seansların kaydedildiğini bildiği için kendini kısıtladığını ve bu nedenle yeterince yardımcı olamadığını fark edip üzüldüğünü belirtmiş, ki bu çok insani. Zaten böyle derin problemler insanın benliğinde bir anda oluşmuyor, bunların düzelmesi için de 12 haftalık terapi süresi gerçekten çok kısa.
Kitabı bitirmeye yaklaşırken yazarın ölüm haberini almak beni derinden sarstı. Bu dünyada içsel huzurunu bulamamış olması üzücü. Umarım gittiği yerde daha mutludur. Huzur içinde uyu Baek Sehee 
Ölmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum 
Baek Sehee
Ölmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum Baek Sehee·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.