Küçük bir kasabada üç gencin birbirine ve kendine bakma biçimlerini anlatıyor Sabaha Görüşürüz. Rosie, John ve anlatıcının hikâyesi, büyümenin aceleye gelmeyen bir süreç olduğunu hatırlatıyor bize.
Her biri kendi yalnızlığını, kendi inancını ve kendi sessizliğini taşırken; aşkın ve dostluğun aynı anda hem bir sığınak hem de çıkmaz olabileceğini gösteriyor roman.
Mairead Case, gündeliğin içindeki belirsizliği şiirsel bir dille örüyor. Kasaba, ev, kitapçı hatta uykunun eşiği bile birer sınır çizgisine dönüşüyor. Kapağındaki yarılmış ev görüntüsü bile insanın iç dünyasında açılan o ince çatlağın izini sezdiriyor adeta.
Sabaha Görüşürüz, gençliğin o kendine özgü ağırlığını; bir şeylerin değişeceğini hissedip henüz değişememenin kırılgan hâlini anlatan özünde sade ama aynı zamanda derin bir roman.
Ve aynı zamanda teselli eden, umut taşıyan bir söz: Sabaha görüşürüz.
Bazen en uzun ayrılıkları bile yumuşatan, bazen de sevginin ve iyi haberlerin habercisi olan o tatlı cümle…Sabaha Görüşürüz
Kuzey Baykal çevirisi
Edebiyat dolu bir hafta olsun
Sevgiler
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.