Abbas Sayar’ın Yılkı Atı kitabı, bence Türk edebiyatının en sade ama en derin romanlarından biridir. Görünürde bir atın hikâyesini anlatır, ama aslında insanlık, özgürlük ve doğayla uyum üzerine güçlü bir sembolik anlatımdır.
Abbas Sayar’ın dili çok samimi, Anadolu insanının konuşma tarzını birebir yansıtır. Bu da kitabı hem gerçekçi hem duygusal yapar.Roman, yaşlı bir atın artık işe yaramadığı düşünülerek “yılkıya”, yani doğaya terk edilmesini konu alır. Fakat bu terk ediliş aslında bir özgürleşme hikâyesidir.Doru atın mücadelesi, hem yaşama tutunmanın hem de insanın doğaya yabancılaşmasının bir sembolüdür.İnsanların çıkar için canlıları nasıl gözden çıkarabildiğini eleştirir.Aynı zamanda Anadolu’nun sert doğasında, dayanıklılık ve özgürlük arayışını çok güzel işler.
Kitap hem hüzünlü hem umut vericidir; çünkü terk edilen atın içgüdüleriyle hayatta kalma çabası insana kendi varoluş mücadelesini hatırlatır.
Yılkı Atı, basit bir hayvan hikâyesi değil; insanın özgürlüğe, sadakate ve merhamete dair sınavını anlatan bir roman.
·
252 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.