Yazım tarzı olarak alışılmışın dışında olan bu kitap başlangıçta biraz yorucu olabiliyor. İlk sayfalarda duruma alışmam zaman aldı çünkü. Kitap iki farklı karakterin günlük olarak yazdıkları sayfaların birleşiminden oluşuyor. Soldaki sayfalarda Ekmel'i sağdaki sayfalarda Derya'yı okuyoruz.
Tam olarak çerez bir kitap bence. Okurken beni hiç yormadı. Ayfer Tunç kalemini sevdim diyebilirim. Edindiğim bilgiye göre deneysel bir yaklaşımı var. İki farklı karakter günlükleri kendilerinde göre yazdıkları için yaşananları ve birbirlerini çok farklı anlattıkları bölümler vardı. Bu empatiyi ön plana çıkarmak için yapılmış, okuyucuyu düşündürür ki bende öyle oldu.
İki yalnız karakterin aynı zamanda başladıkları günlük sayfaları bir noktada birleşiyor.
Kendini eve kapayan Ekmel karakteri evini satış için ilana koyar. Asıl amacı gelen alıcılarla konuşmak ve onları dinlemektir. Derya karakterinin ise evi satın alma gibi bir derdi yoktur. Ama evi ziyarete gider. Böylece Ekmel ve Derya'nın hikayesi başlamış olur. Derya kendini abisinin eski sevgilisi Suzan olarak tanıtır ve Suzan'ın yaşadıklarını anlatır. Ayrıca kitapta Derya ve abisinin arasındaki bağ anlatılır. Açıkçası okurken Derya'nın abisine olan bu derin ve hastalıklı sevgisi biraz tuhaftı ama kendini okuttu.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.