Çok çok çok severek okudum .
Yalnızlığı tüm iyi ve kötü yanları,tüm avantaj ve dezavantajları, hediyeleri ve cezaları ile ; üstelik kalbime bir bıçak saplayıp yavaş yavaş çevirircesine etkili anlatması inanılmazdı.Abartmıyorum.
Yalnızlığı çok seven biri olarak kimi zaman zevkli yanlarını düşünüp “tabi ki “ dedim ; kimi zaman bahsedilen yalnızlıkta boğulduğumu hissederek çok üzüldüm .
Beğendiğim kitaplarımdan anladığınız üzere ;ben edebiyatta sadelikteki çarpıcılığı çok seviyorum.Bazen paragraflarca tarif edilebilecek duyguları bir cümlede hissettiren yazarlar var .O son basit cümleye kadar olan süreci çok güzel kurguladıkları için.Bu kitapta tam olarak böyle .
Japonların bir tanımı var “ŞİBUMİ” Trevanian’ın muhteşem romanı ile tanışmış olduğum bu tanım tam olarak bu kitabı anlatıyor gibi .Şu demek : “o kadar gerçek ki sahici olmasına gerek yok .İfade dolu bir sessizlik,bilgiden çok anlayış “
“Karşı komşunun panjurları üç gündür kapalı “ diyor mesela,ben anlıyorum ki yalnızlık canını çok yakıyor ve bu beni üzüyor .
Etraftaki yalnız insanları sıkça düşündüren yalnızlığın konforlu taraflarını da gösteren çok naif harika bir eser.