Kalbin Sessiz Çığlığı
Şehnaz Haşimoğlu ’nun kalemi, duygunun en ince yerinde gezinmeyi biliyor. Ne bir kelime fazla, ne bir cümle eksik. Her satırda bir kadın var. Susmuş, kabullenmiş, ama içten içe direniyor. 
Emanet Gelin adını her okuduğumda içimden aynı soru geçti: Bir kalp ne zamana kadar emanet kalabilir?
Bu kitapta beni en çok etkileyen şey, karakterlerin duygularındaki çıplak gerçeklikti. Her biri bir şekilde yaralı, ama o yaralar birbirine dokununca sanki biraz şifa buluyorlar. Hikâyede sadece aşk yok; teslimiyet var, kaderle pazarlık var, sessiz çığlıklar var.
Bazı cümlelerde uzun uzun durdum, bazen nefes almak bile zor geldi.
“Üşüyen kalbi ısıtır bazen sımsıcak bir tebessüm.”
Bu cümleye rastladığımda kitap elimde durdu, ben durdum. Bazen gerçekten bir tebessüm her şeyi onarabiliyor.
Emanet Gelin , bir kadın hikâyesi gibi görünse de aslında hepimizin hikâyesi. Sevmek, susmak, dayanmak ve sonunda kendi gücünü fark etmek…
Yazar, duyguyu öyle bir dokunuşla veriyor ki, okurken içinden geçip giden sessiz bir dua gibi kalıyor kelimeler.
Kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey bir boşluk değil, bir doluluktu. Çünkü bazı hikâyeler biterken içimizde bir kapı aralar.
“Sevda bazen bir ömrü yakar, ama bir kalbi diriltir.”
Bu kitap bana, kırılmanın da bir onarılma biçimi olabileceğini hatırlattı.
Keyifli okumalar dilerim
Şehnaz Haşimoğlu ’nun kalemi, duygunun en ince yerinde gezinmeyi biliyor. Ne bir kelime fazla, ne bir cümle eksik. Her satırda bir kadın var. Susmuş, kabullenmiş, ama içten içe direniyor. Emanet Gelin adını her okuduğumda içimden aynı soru geçti: Bir kalp ne zamana kadar emanet kalabilir?
Bu kitapta beni en çok etkileyen şey, karakterlerin duygularındaki çıplak gerçeklikti. Her biri bir şekilde yaralı, ama o yaralar birbirine dokununca sanki biraz şifa buluyorlar. Hikâyede sadece aşk yok; teslimiyet var, kaderle pazarlık var, sessiz çığlıklar var.
Bazı cümlelerde uzun uzun durdum, bazen nefes almak bile zor geldi.
“Üşüyen kalbi ısıtır bazen sımsıcak bir tebessüm.”
Bu cümleye rastladığımda kitap elimde durdu, ben durdum. Bazen gerçekten bir tebessüm her şeyi onarabiliyor.
Emanet Gelin , bir kadın hikâyesi gibi görünse de aslında hepimizin hikâyesi. Sevmek, susmak, dayanmak ve sonunda kendi gücünü fark etmek…
Yazar, duyguyu öyle bir dokunuşla veriyor ki, okurken içinden geçip giden sessiz bir dua gibi kalıyor kelimeler.
Kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey bir boşluk değil, bir doluluktu. Çünkü bazı hikâyeler biterken içimizde bir kapı aralar.
“Sevda bazen bir ömrü yakar, ama bir kalbi diriltir.”
Bu kitap bana, kırılmanın da bir onarılma biçimi olabileceğini hatırlattı.
Keyifli okumalar dilerim·
378 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.