Aylin Balboa’nın son, benim onunla tanıştığım ilk kitabı. Çok beğendim, samimi, sıcacık buldum.
Mizah duygusu olan insanlara -sence of humour diyorlar ya hani doğuştan geliyor- çok aşırı hayranım hele bu bir kadınsa daha da hayranım. İnsan kendinde olmayana özenirmiş ya hani ondan belki de bilemiyorum. Aylin Balboa tam böyle bir insan bence. Keşke tanışıp arkadaş olma şansımız olsaydı onunla, birlikte çok eğlenirdik eminim :)
Konuşur,dertleşir gibi yazmış. Evet ince bir kitap ama yazım dili bu kadar tatlı olmasaydı su gibi akmazdı asla. Bir günden kısa bir sürede okudum bitti.
Bir kadının biten ilişkisi ardından ayrıldığı sevgilisine içini dökmesi olarak yorumladım ben bu mektupları. İç sesinin bağıra bağıra dışa vurumu. Ama bir o kadar da naif, kırmadan incitmeden, dürüst..mizah dolu..
Bu Osman her kimse hayatının kadınını kaybetmiş belli :)
Keyifle okunacak, gününüzü güzelleştirecek, kendi hayatlarınızla ve ilişkilerinizle karşılaştıracağınız, zaman zaman düşündürecek, bolca güldürecek bir solukta okunacak samimi bir kitap arayanlara gönülden tavsiyemdir.
Astalavista canlarım
Keyifli okumalar…
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.