Bir yaştan sonra hüzünlü hissediyor insan doğum günlerinde…
Yaşadığım her güne, aldığım her nefese, biriktirdiğim güzel anılara, yanımda olan herkese şükredip yola devam…
Kutlu mutlu olsun o zaman :)
İtiraf ediyorum kitabın başlangıcında içimden şöyle geçirdim. Fikir güzel ama nasıl devam edebilir ki, kesin sıkıcıdır. Ama hiç de öyle olmadı okudukça okuyasım geldi kopamadım kitaptan.
Günümüzün dünyasında artık her şeyin samimiyetten uzak, naylon, mış gibi yaşandığını görüyoruz, farkındayız, biliyoruz. E Hepimiz de şikayetçiyiz bu durumdan. Acaba ne kadar dürüstüz kedimize karşı??
Sanal hayatlardan şikayet edip sosyal medyadan kopamıyorız. Yediğimiz içtiğimiz gezdiğimiz gördüğümüz yerlerin tadını doyasıya içimize çekmekten ziyade bir telefon ekranının arkadından şahit oluyoruz her şeye.
Tüm bu çelişkiler yumağında bir cetvel ortaya koymuş yazarımız ölçeklerini kendimizin belirlediği, bize özgü, hayat yolunda değerlerimizi ortaya koyan bir cetvel.
Kendi cetvelinin numaraları üzerinden bize yaşamımızı sorgulatmayı, kedimize dönüp bakmayı, belki öz eleştiri yapmamızı kısaca hayata format atmamızı istemiş sanki.
Evrim Kuran’ın cetvelindeki sayılar şunlara işaret ediyor
0: vicdan
1: hakkaniyet
2: sahicilik
3: gerçeklik
4: yılmazlık
5: tevazu
6: çalışkanlık
7: kıymet bilmek
8: cesaret
9: aşk
10: umut
Cetveli fırlatıp atmak, aralıklarını değiştirmek, sayıların anlamlarını dizayn etmek mümkün. Peki sizin cetvelinizde neler var??
Oldukça zengin, doyurucu, güzel bir deneme kitabı olmuş. Okuyun derim.