Spoiler İçerir/Duygu ve Düşünce
Gen ve Roxane'nın evlenmesi kadar saçma bir son hayal dahi etmemiştim. Neden kimse bundan bahsetmemiş? Ne kadar sinir bozucu bir bitişti.
Yazarın 300 sayfa boyunca gereksiz karakterlerin bile sayfalarca edebiyatını yapıp kitabın sonunda altını doldurmayacağı yeni olaylarla kapatması çok sinir bozucu. Herkesin öldüğü baskın anında bitirise bile daha iyiydi en azından sonu kendimiz hayal ederdik. Bir insanın sevgiye olan sadakatinin tafsiri beni büyük hayal kırıklığına uğrattı Gen ve Roxane en fazla dost kalabilirdi. Kalmalıydı. Çok daha anlamlı olurdu. Özellikle Gen'in Roxane'ya aşık olmadığını söylemiş olması ve Roxane açısından Gen'in, sevdiği adamın dost olarak gördüğü kişi olması. Yazar tüm bu anlamları çiyneyip geçti gibi hissettim. Her neyse tabikide böyle düşünmeyenler de vardır biliyorum ama sinirlenmemek elde değil.
Her şeye rağmen güzel bir kitaptı olay sadece Gen ve Roxane'nin aşkı değildi. Zaten olay hiç bi zaman onların aşkı da olmadı da neyse.
Çok güzel anlamlı sözler ve mesajlar vardı, karakter ilişkileri ve ruh yansıtmasını beğendim. Kendine has bir sakinliği ama aynı zamanda sürükleyiciliği vardı. Dönemin ve genel sistemin belli başlı sorunlarına dokunuşu güzeldi. Özellikle hükümetlerin kendi sistemi dışında kalanlara masum olsun veya olmasın haklı haksız gözetmeksizin yaptığı muamele ve basının bunu hiç bir zaman insanlara tüm gerçekliğiyle sunmayışı bana dünyanın genel bir sorunu olduğunu bir kez daha düşündürdü. Terör örgütü olarak adlandırdıkları bir grup çocuğun ve bir kaç yetişkinin her ne kadar esir almak gibi uygunsuz bir yola başvurmuş olsalarda aslında hepsinin vatanlarından ve alilerinden koparılmış mazlumlar olduğu gerçeği ölümlerini inanılmaz trajedikleştirdi. İnsan bunların hayatın gerçeklerinde de yaşandığını fark etmeli.
Ve Carmen o sadece 17 yaşında gencecik bir kız. Ölüme kavuşmasının an meselesi olduğunu bilmesine rağmen bunu kendine unutturup tutkuyla aşkı yaşayışı bir insanı sevme becerisi yeni diller öğrenmesi..."Çok az zaman sonra öleceğini bildiği halde bunu yapmayı nasıl başarıyor her şeyi boş verip umutsuzluğa kapılması gerekmiyor mu?" diye düşündürüyor insana. "Bunca şeyin arasıda ölüme bu kadar yakınken yeni bir dil öğrenmenin anlamı da ne..?" Ve biz belkide 50 küsür yılı aşkın bir süre yaşayacakken bu çabasızlık bu boş vermişlik de ne..
Düşünmek isteyene ve bilene bir kitabın ne çok şey düşündürebileceğiydi tüm bunlar.
-Anlatacak çok şey vardı ancak bazıları insanın içinde kalmalı, orda yaşamaya devam etmeliydi.-
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.