4.5/5
Bu yıl okuduğum en güzel kitaplar arasına giriş yaptı. 470 sayfayı 3-4 gün gibi bir sürede bitirmemden de anlaşılacağı üzere kitap inanılmaz içine çekiyor kendini. Dili anlattıkları çok güzel. Acı şeyler anlatıyor ama bunu kör göze parmak ya da çok acılar içindeyim değil de günün akışında aktarıyor.
İskandinavya denince akla insani gelişmişlik endeksi, demokrasi, kadın-erkek eşitliği gibi gelişmişliği gösteren ve ne kadar ileri olduklarını anlatan ölçümler gelir. Benim için de öyleydi bu karanlık yanlarını çok da bildiğimi söyleyemem ama hiçbir şey toz pembe değilmiş ne yazık ki! Yerli halk olan Samiler acı çekenler de onlar. Kitapta ele alınan sorunların çoğu yüzyıllardır süre gelen gerçek problemlere dayanıyor. İnsanın içi acıyor ya hem o gariban ren geyiklerine yapılanlar hem de halkın dışlanması. İnsanların kendi etniklerinden nefret ettirilerek hayattan kopacak noktaya getirilmesi. Sami halkı içinde de hep bir erkek çocuğu özlemi olması beni delirtti. Bu irkkeekk düşkünlüğü sade bizim topluma has değilmiş. Yazık.
Çalınan, öldürülen ren geyikleri ile ilgili o kadar şikayet gidiyor polise ama polis daha önemli işlerimiz var diyor. Kanıt götürüyorlar sırf adam Sami değil İsveçli diye suçu örtbas ediliyor. Yolsuzluk, kindarlık da sadece bizim memlekete has değilmiş. Ve neden bilmiyorum şu an bu toprakların sahibi olan biz Türklere de bir yıldırma politikası yapıldığını, en sonunda pes mi etmemiz gerekiyor sorusu doldu durdu beynimin içine.
Velhasıl ne kadar medeni görünürse görünsün Avrupa'nın, İskandinavya'nın, insanların içinde her daim kötülük olduğunu bir kere daha okumuş, görmüş oldum...
Tavsiyedir...
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.