Bu kitap hiç beklemediğim kadar ufkumu açtı. Kadınların bir çok toplumlarda ötekileştirildiğini, dışlandığını hepimiz biliyoruz. Ve ben özellikle bir kadın olarak hemcinslerimin bu acılarını yeterince gördüğümü, duyduğumu ve farkında olduğumu düşünüyordum. Ama bu kitapta o kadar farklı şekillerde, hiç aklıma gelmeyecek, hiç düşünmeyeceğim şekillerde acılar okudum ki. Mesela hastanelerin ayrılması ve kadın hastanelerinde ihttiyaç duyulan malzemelerin sağlanmaması, Leyla'nın narkozsuz sezeryan olmak zorunda kalması... Özellikle bu kısmı iliklerime kadar hissettim. Ve içim çok acıdı... Bence Türk kadını olarak ne kadar şanslı olduğumuzu çok çabuk ve çok kolay unutabiliyoruz, çünkü bu haklar için hiç şahsen savaşmamız gerekmedi. Ve Afganistan'daki, veya kötü şartlar altında yaşayan tüm kadınların bizim tahmin edebildiğimizden çok daha kötü durumda olduklarını da anlamalıyız... Tabii ki sadece kadınlar değil, erkekler de yeterince acı içindeler sadece hepsi bunun tam olarak bilincinde olamayabiliyor...
Yazarın kalemi o kadar iyi ki bu kitaptan sonra Khalid Hosseini'nin diğer kitaplarının da okunması gerektiğini düşünüyorum.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.