Ben bu kitabı başta çok merak ederek okumaya başladım. İlk bölümde aslında çok basit bir şey gibi görünen bir davranış, yani bir kadının et yemeyi bırakması, toplum tarafından nasıl büyük bir meseleye dönüştürülüyor, bunu görmek beni etkiledi.
Yeong-hye’nin ailesinin ve kocasının ona zorla et yedirmesi, onun kararını asla kabul etmemesi bana toplumun bireye, özellikle de kadına baskısını sembolik şekilde anlatıyor gibi geldi.
İkinci bölüme geçerken hikâyenin bu mesajının nasıl gelişeceğini merak ettim ama o bölüm beni gerçekten rahatsız etti.
Eniştesinin Yeong-hye’ye saplantılı şekilde yaklaşması, onun durumundan faydalanması beni tiksindirdi. Yazarın orada ne anlatmak istediğini anlamak zor olsa da, sanki insanın içindeki karanlık arzulara ve sınırların yok oluşuna dikkat çekiyordu.
Üçüncü bölümde ise ablasının hikâyesini pek çözemediğim için biraz kopuk hissettim.
Belki yazar orada merhameti ya da suçluluk duygusunu göstermek istemişti ama bana çok geçmedi.
Genel olarak kitabın dili sert, sahneler de oldukça rahatsız ediciydi. Benim için çok keyifli bir okuma olmadı ama düşündüren bir metindi. Özellikle ilk bölümdeki toplumsal baskı mesajını güçlü buldum, ama sonrasında hikâye benim için fazla karanlıklaştı.
·
120 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.