Sanırım ilk defa bir kitap hakkında inceleme yazacağım. Beni buna sürükleyen şey kitabı okurken sinir krizi geçirmiş olmam. Orhan Kemal’in bu romanında, bir kadının kültürel kalıplar, toplumsal baskı ve kaderin yükü altında verdiği yaşam mücadelesi anlatılıyor. Orhan Kemal’in kalemi, her zamanki gibi akıcı ve sade. Okuru olayların içine kolayca çekiyor. Ancak bu sadelik,
yazarın en güçlü yanı kitabın ise zayıf noktası olabiliyor. Bu da yazarın duyguları okuyucuya tamamen geçirememiş olmasından kaynaklı. 
Yazarın dili sayesinde kitaptaki olaylar doğal bir akışla ilerliyor. Fakat karakterlerin iç çatışmaları söz konusu olduğunda aynı derinliği bulmak zor. Özellikle Nazan karakteri… Onun dünyasını daha iyi tanımak isterdim. Bir okur olarak Nazan’ın neden bu kadar savrulduğunu, hangi duygularla hareket ettiğini tam anlamıyla hissedemedim. Yazar, karakterlerin duygularına daha basit bir gözle bakmış diyebilirim. Bu da romanın duygusal yoğunluğunu pek de önemsememiş hissi veriyor. Oysa hayat, Orhan Kemal’in anlattığı kadar sade değil…Birisi iyi biri ama neden iyi? Birisi kötü biri ama onu kötü yapan ne?
Bir insanı belirleyen şey kader mi yoksa toplum mu? Yazar bunu anlatımından çok olay örgüsüyle ifade etmek istemiş. Ama Orhan Kemal’in dili bu ve buna alışmak gerek sanırım…
Konusuna gelecek olursak küçükken Samanyolu dizilerinde kötü kaynana ve gelin filmleri olurdu bu kitabı tam olarak onlara benzetebilirim. Kurgusu, kitabın sonu tam olarak bir klasik Türk filmini andırıyor.
Ana kahraman Mazhar, kendini eğitmiş yaşadığı semtte nam salmış ünlü bir avukat. Onun cadaloz annesi Hacer ve kendini ifade etmekte güçlük çeken toplumun kadına biçtiği rollerden dolayı tabiri caizse pısırık karısı Nazan. ( İnsanoğlu bazen hayata karşı sınandığı bir sınavda şu an eleştirdiği Nazan gibi olabiliyor yani pısırık…) Ve tabii ortalığı karıştırmayı ihmal etmeyen komşuları Naciye. Neriman’ı atlamak olmaz asıl adı Jale olan bar karısı… Karakterler hakkında bu kadar bilgi verebilirim çünkü biraz daha konuşursam bazı karakterlere hakaret edebilirim. (özür dilerim Orhan Kemal :))
Final ise tahmin ettiğim gibiydi. Buna rağmen, o sona gelene kadar merak duygusu hep diriydi. Özellikle toplumun kadınlara biçtiği roller, toplum baskısı roman boyunca tansiyonumu yükseltti. 
Kitabı önerir miyim sorusuna gelince kitap boyunca bazen duygulandığım bazen krizi geçirdiğim bazen kitabın içine girip karakteri boğmak istediğim bazen hayır sen kadınsın güçlü olmalısın böyle olmamalısın diye kendi kendime söylendiğim bir çok an olsa da yine de Orhan Kemal’in yaşamın gerçeklerini bu şekilde süslemeden bize aktarması ona bir şans vermemizi sağlıyor.

·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.