Sevgili @aytenyagmurofficial ‘in kaleminden bitmesini hiç istemediğim bir okumayla geldim… Unutup tekrar okuyasım var
Hayatın görünmeyen yüzü, sessiz çığlığı, bastırılmış duyguları, geçmişle yüzleşme ve içsel hesaplaşmalar…
Ana karakterimiz Yusuf’tan dinliyoruz bütün bunları. Yusuf, çocukluk ve gençlik döneminde yaşadığı bütün acıların, aile içi ilişkilerin ve toplum gölgesinde şekillenen hayatını anlatıyor bizlere.
Yusuf için sıradan taşınmayla başlıyor her şey. Geriye kalan birkaç eşya ve Hikmet’in içini döktüğü satırlar.
Yusuf, hem ailesiyle hem de toplumla yaşadığı çatışmalar sonucu kendini geri planda tutmayı öğrenmiş, duygularını bastırarak yaşamayı alışkanlık haline getirmiş. Geçmişte yaşadığı travmalar, eksik bırakılmış sevgiler ve bastırılmış duygularla baş etmeye çalışırken, aynı zaman da kendi iç benliğini ve özgürlüğünü arıyor. Büyüdükçe kendi benliğini bulması ve gölgede kalan yanlarını ortaya çıkarma çabasına tanıklık ediyoruz. Bu yolculukta hem güçlü yanlarıyla hem de kırgınlıklarıyla yüzleşiyor. Geçmişin izlerini silmeyi değil de onlarla yaşamayı öğrenmeye çalışıyor.
Çocukluğunda yaşadığı ilgisizlik, sevgisizlik ve psikolojik baskılar… Kendi benliğini geride bırakması, bu karanlık yönlerle yüzleşmek zorunda kalması…
Kendini tanımak, geçmişini kabullenmek ve duygularıyla barışmak isteyen herkesin okuması gereken bir kitap…
Her evin bir geçmişi vardır:
Bazıları susar, bazıları fısıldar…
Peki sizce, “Acıyla baş etmek mi, yoksa acının içinden geçmek mi daha iyidir ?”
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.