Orhan Kemal’in okuduğum 3. kitabıydı El Kızı. Büyük bir merakla başladım ilk sayfalarını okumaya ve okudukça içine çekti kitap. Başından sonuna kadar gözlerimi bile kırpmadan dikkatle izlediğim bir film edasıyla bitirdim kitabı. Yazarın kalemi dolayısıyla sanki ben de onları o konakta o sokakta o köhne ıssız köşelerde bir yerlerde izledim. Okudukça içine aldı sürükleyip götürdü beni. Günlük hayatta olağan diyaloglar, olaylar, düşünce yapısı, Anadolu insanının yaşam tarzı, hayat mücadelesi, maddiyatı gibi birçok konu ile beraberinde Nazan’ın hayat hikâyesi oldukça gerçekçi bir biçimde ele alınmıştır. Tabii Orhan Kemal’in kaleminin de mahareti yadsınamaz. Orhan Kemal sevenlere şiddetle tavsiye ediyorum. Yüzümde acı bir tebessümle kapadım kitabın kapağını ve kocaman sarılmak istedim Nazan’a ve bir kaşık suda boğmak istedim o kaynanasını. :)
Ah Nazan…