Aynaya baktığınızda kimi görüyorsunuz kendinizi mi yoksa başka birini..
O zaman o kendinizle tanışmaya yeniden merhaba diyin.
Babanızı affedin diye bir bölüm var onu çok erken kaybettim yaşasaydı nasıl bir bağımız olurdu hiç bilmiyorum.
İnsanlar kırılmasın üzülmesin diye hangimiz susmadı ki yada hangimiz en yakınımızdan nankörlük görmedi.
Bir çok insan hayatımıza ders niteliğinde girmez mi zaten
Hiç görmezden umursamamak ne demektir yaşadınız mı? Bence en zoru ama bu senin değerini değil karşı tarafın kendine olan değersizlidir.
Her şeyden önce insan önce bir kendini affetmeli ancak o zaman kendini iyileştirebilir.
En çok güvendiğimiz kişiler tarafından sinanmaz mıyız en onlar bizi yanıltmaz mı?
Birini sevdiğin diye sabırlı olmak ya da bedel ödemek kendinden vazgeçmek zorunda değilsin.
Her şeyi kontrol etmeye çalıştınız mı çünkü her şeye gücünüz yetmemesiden kaynaklanıyor.
Bazen dua ederiz ama gerçekleşmez ve bu da Allah'ın aslında seni koruma çalışıyordur
İnsan en çok kendinden kaçar ve en son da kendine döner. İşte o an iyileşme başlıyorsundur
Bu kitap, modern hayatın karmaşası içinde kendine yabancılaşan ve içten içe eksiklik hisseden okuyucuya bir çağrı niteliğindedir.Yazar, okuyucuya ne yapması gerektiğini veya nasıl biri olması gerektiğini söylemek yerine, sadece kendisine geri dönmesi için çağrı yapıyor. Kitap, bir yol haritası sunmaktan ziyade, bir uyanış ve kabul alanı yaratmayı hedefliyor.Benim için bu kitap, durup nefes almak, aynaya bakmak ve "İyi misin?" diye soran bir dost sesi gibiydi. Olduğun gibi, tüm kusurlarınla, yorgunluklarınla, kırıklarınla kabul görmenin ve yeniden başlamanın hikayesi.
Sonra diyorsun ki aaa bunu ben de yaşadım bu benim de başıma geldi diyorsunuz bu kitabı okuyunca..
Ve en önemlisi önce kendimiz sonrası sonra..