Puan vermedi·199 syf.··Beğendi
···Okunma: 15 Eylül 2025 00:00 Gürbüz’ün öykülerinde kahramanlar, kendi benliklerini ararken bir türlü tutunamıyor; zamanın içinde sürükleniyor, aınlarla boğuşuyor, hafıza ile şimdiki an arasında sıkışıyor. Bu açıdan Oğuz Atay'ın Korkuyu Beklerken'i ile benzerlik kurdum. İkisi de bireyin zihinsel dağınıklığını, kaybolmuşluğunu ve iç çatışmalarını işliyor. Bana göre iki kitap da aslında bize aynı şeyi söylüyor: İnsan, en çok kendine yabancı.