Anna :(
Hayatın bütün bu çok zor ve yanıtsız sorularına verdiği ortak yanıtın dışında bir yanıt yoktu. Bu yanıt şuydu: Günün gerektirdiği şekilde yaşamak, yani unutmak...
Akıl, var olma savaşını ve isteklerimin yerine getirilmesine engel olan herkesi öldürmeyi gerektiren yasayı ortaya çıkarttı. Bu aklın sonucudur. Oysa başkasını sevmek akıllıca bir şey olmadığına göre, bunu akıl bulmuş olamaz.
Yapılması gereken tek şey, hedefe doğru inatla yürümek, o zaman hedefime ulaşırım, -diye düşünüyordu Levin, -çalışmanın ve harcanan emeğin bir amacı olur.
İnsan sevdiğini olduğu gibi sever, olmasını istediği gibi değil...
Gülümsedi. Ama o anda, artık gülünç bir şey söyleyebileceği kimsenin olmadığını hatırladı.
Hayat bizi birbirimizden ayırıyor. Ben onun mutsuzluğuna sebep oluyorum, o benim mutsuzluğuma sebep oluyor.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.