Zülfü Livaneli’nin *Kardeşimin Hikayesi* romanı beni hem büyüledi hem de darmadağın etti. Hikaye bir cinayetle başlıyor ama asıl gizem, insanların içindeki sessiz karanlıkta saklı. Ahmet’in vicdanı, geçmişi ve yalnızlığı arasında sıkışmış hali öyle derin ki, sonunda suçun kimde olduğunu değil, insanın kendiyle ne kadar yaşayabildiğini sorguluyorsun. Kitap bittiğinde sadece şaşırmadım, içim sızladı ve SİNİR OLDUM; çünkü bazı hikâyelerde hak eden asla cezasını bulmuyor.
Kardeşimin Hikayesi