Recep Bilal Aksu’nun “Rüzgâr Avcısı”, hem çocukların hayal dünyasına hem yetişkinlerin kalbine aynı anda dokunan, ince ve şefkatli bir hikâye. Daha en başta, Centi’nin “evcil hayvanım olsun” isteğiyle düşündüğü seçenekler — fil, deve, timsah, kaplumbağa — öyle tatlı bir abartıyla veriliyor ki, çocuk zihninin sınırsızlığına gülümseyerek tanıklık ediyorsunuz. Ama hiçbirini istemiyor; o çok daha farklı bir arkadaş istiyor: rüzgâr.
Centi’nin kavanozlarla, kapanlarla, su tabancalarıyla rüzgârı yakalama çabaları, başarısızlıktan çok bir çocuğun inatla hayal kurma hâlini anlatıyor. Her deneme boşa çıkıyor ama her başarısızlık onu biraz daha büyütüyor. Babasıyla arabada gezerken rüzgâr balonlarını gördüğü o an, hikâyenin kırılma noktası: rüzgâr yakalanacak bir şey değil, geldiğinde karşılanacak bir şeydir.
Ve Centi, hayalini güzelleştirerek yeniden kuruyor. Bahçesinde rüzgârgülleri, uçurtmalar, kağıt gemiler, küçük bir su havuzu… Bir çocuğun elleriyle yaptığı “Arkadaşlık Parkı” sadece rüzgâr için değil, birlikte oyun kurmanın ne demek olduğunu hatırlamak isteyen herkes için kuruluyor aslında.
Açılış günü söylediği o cümle, kitabın ruhunu taşıyor: “Arkadaşlar birbirinin sahibi olmaz, birbirinin yanında olur.” Bir öğretmen olarak bu cümlenin gücünü hemen hissediyorsunuz; çocukların dünyasında “sahip olmak” yerine “eşlik etmeyi” büyüten çok kıymetli bir fark. Rüzgârın kurdeleyi havalandırdığı sahne ise hayalin gerçekle el sıkıştığı, küçük ama unutulmaz bir mucize gibi.
Sümeyye Türk Gün’ün çizimleri, rüzgârın görünmezliğini görünür kılıyor; Centi’nin merakını, kasabanın sıcaklığını ve hikâyenin mizahını sayfalara yayıyor.
Bir öğretmen olarak Centi’nin rüzgârı yakalama çabasını okurken, aslında bir çocuğun öğrenme yolculuğunu görüyorum. Sonucun değil sürecin önemli olduğu; hataların, tekrarların, merakın ve sabrın büyüttüğü bir yolculuk… Biz biliyoruz ki bir çocuk, rüzgârı bile arkadaş yapmak istiyorsa, ona engel olmak değil; yalnızca yanında durmak gerekir. Çünkü öğrenme de dostluk gibi: sahip olmak değil, birlikte alan açmaktır.
6 yaş ve üzeri çocukların dünyasına yumuşak bir kapı aralıyor. Sınıfta fen ve Türkçe çalışmalarına, PYP’nin merak ve keşif temalarına kendiliğinden dokunan bir hikâye bu. Çocukların hem hayal gücünü hem üretme isteğini besleyen; öğretmen için de öğrencilerle konuşulacak onlarca değerli soruyu içinde saklayan bir kitap.
·
117 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.