Beş öyküden oluşan Noktrünler bence Kazuo Ishiguro’nun çok zarif ama derinlikli kitaplarından biri. Diğer romanlarına göre daha hafif görünse de, o tanıdık melankoli, zamanın geçişi ve kaçırılmış fırsatlar temaları burada da hissediliyor.
Beş öykü de müzik etrafında dönüyor ama aslında konu insan ilişkilerinin kırılganlığı. Ishiguro, yaşlanma, pişmanlık ve değişim korkusunu çok sade ama vurucu bir dille anlatıyor. Özellikle “Cellists” ve “Come Rain or Come Shine” öyküleri bence duygusal olarak çok güçlü.