Mircea Eliade’nin Kişi ve Kutsal (Le Sacré et le Profane)İnsan ve Duygular
Eser, insanın kutsal olanla kurduğu ilişkinin derinliğini, sembollerini ve yaşamdaki izdüşümlerini inceleyen bir klasik metindir.
Eliade, bu kitabında “kutsal” ile “profane” (yani gündelik, sıradan, dünyevi olan) arasındaki farkı anlamaya çalışır. Ona göre insan —özellikle ilkel toplumlarda ama aslında hep— dünyayı kutsalın izleriyle anlamlandırır. Kutsal, insanın evrene yön veren bir merkez bulma çabasıdır; bir anlam kaynağı, bir yön duygusudur.
Eliade’ye göre: Kutsal, zamanı ve mekânı “yoğunlaştırır”. Tapınaklar, dağlar, ağaçlar ya da taşlar, sıradan olmaktan çıkar, birer axis mundi (dünyanın ekseni) hâline gelir.
Kişi, bu kutsal düzenle temas kurarak kimliğini bulur. Ritüeller, mitler, dualar hep bu bağı yeniden kurmanın yollarıdır.
Modern insan, kutsalı yitirdiğinde “yönsüz” kalır; ama içsel olarak o anlamı aramaktan da vazgeçemez.
Eliade’ye göre insanın özü, kutsalın yankısını aramaktır.
Her taşta, her rüzgârda, her yıldızda bir işaret ararız.
Mircea Eliade
Kişi ve Kutsal
Mircea Eliade
Kişi ve Kutsal·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.