Bu kitap benim için yağmurlu bir sabah…
Kitap daha ilk sayfadan Beetles’ın Norwegian Wood şarkısından bahsederek beni yakaladı. Murakami bazı hisleri çok iyi yansıtan bir yazar. Kitap ölümle başlıyor. Ana karakterin en yakın arkadaşının ölmesi ile ölüm hakkında düşünceleri şekilleniyor. Kitapta “tam yaşamın ortasında her şey ölümün çevresinde dönüyordu” gibi çok güzel bir cümle var. Gerçekten de yakınını kaybeden birisi için bir süre hayat bu şekilde ilerliyor. Kitap da aslında tam olarak bunu anlatıyor. Bu cümle kitabın özeti diyebilirim hatta.
Romanın ana karakteri ölen arkadaşının kız arkadaşı ile sevişip sonrasında ona bir türlü ulaşamıyor. Ulaştığındaysa Naoko nazikçe görüşmek istemediğini ama hazır olduğunda yazacağını söylüyor. Bu süreçte Vatanaga yaşayan bir ölü gibi devam ediyor hayatına. Tam yarım yamalak da olsa hayatına yeniden döndüğünde Naoko ile iletişimi yeniden başlıyor. Bu sırada tiyatro dersinden de Midori isminde bir arkadaş ediniyor. Yurtta kalırken edindiği arkadaşı ve onun sevgilisi ile de bazı şeyler yaşanıyor. Murakami, Vatanabe’nin hislerini öyle güzel anlatmış ki… Bütün bu olaylarda asıl önemli olan bu…
Kitabın genel olarak depresif bir havası var. Ancak bir yandan da çok gerçek bir kitap…
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.