Fransa toplumunun 1940’dan itibaren 2000'li yıllara kadar olan yaşamını anlatıyor. Her sene insanların, eşyaların, hayata dair ne varsa değişimini ayrıntılı bir şekilde yazılmış. Çok fazla değişik öğe olduğundan bir sonraki cümleyi kestiremiyorsunuz. Bu da su gibi okumanızı engelliyor. Eleştiri değil, tespit. Nobel ödülü almış bir roman, güzel ve değerli.
Orta yaş üstü insanlar için tam bir nostalji yaratıyor kitap. Özellikle 1940'lar da doğan Fransızlar bu kitabı okurken herhalde gözleri dolmuştur.
Kitap insanın kendi yaşadığı hayatı sorgulamasına sebep oluyor. İnsanlar ne yaşamış ben ne yaşamışım dedirttiriyor. Özgür ve var olma mücadelesi veren kadının gelişimi özellikle yer almış.
1940-50 hayatta kalma, 1950-60 düzen ve ev kurma, 1960-70 refah ve modernleşme, 1970-80 özgürlük ve bireysellik, 1980-90 tüketim ve gösteriş, 1990-2000 kimlik ve dijitalleşme olarak anlatılmış.
Seneler içinde insan değişir ama bu kişisel bir değişim değildir yalnızca. Kişi topluma bağlıdır ve onunla birlikte değişir. Geçmiş de kişisel bir hatırlama değildir, hep birlikte yaşanmış ortak hafızadır.
Kitaptan bana kalanlar;
. Zaman zaman, o âna kadar öğrendiği onca şeyin yükü altında bunaltı hissediyor. Bedeni genç, zihni yaşlı.
. Gönülsüzce bile olsa eğlenme, keyif alma, akıllı olma mecburiyetine uyuyordu. Kimse aptal ölmemeliydi.
. Geçmişe dair soru sormanın anlamı olmadığı gibi.
. Bu sefer onları gerçekten yaşamıyor belki ama gençliğine, ilk tecrübelerine, ilk defa yaşadıklarındaki şaşkınlığın etkisiyle anlam taşımayan o ilklere gerçekliğini veren de bu tekrarlardı.
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.