Firavun bazen bir devlet değil, bir insanın tavrıdır.
Her gün yaşıyoruz aslında:
Bir kurumda haksızlık yapılır, kimse ses çıkarmaz.
Bir yönetici güç zehirlenmesine tutulur, herkes “boşver” der.
Topluluk içinde birinin hakkı yenir, kalabalık bakar ama yanaşmaz.
Evde bile olur; en yüksek ses ne derse, doğru sanılır.
Firavun böyle doğar işte:
Zulüm büyüdüğü için değil,
itiraz küçüldüğü için.
O yüzden mesele yalnızca Filistin ya da başka bir diyar değil;
bizim mahallemiz, iş yerimiz, soframız, dilimiz…
Bir yerde haksızlığa uğrayan biri varsa
ve etrafındakiler “sus” diyorsa,
Firavun oradadır.
Karşı durmak bazen büyük meydanlarda değil,
günlük hayatta “dur, bu doğru değil” diyebilmekle başlar.
İnsanın kendi eşiğinde sınanması gibi…
Her sessizlik, bir taht daha yükseltir.
Her söz, bir zinciri daha zayıflatır.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.