Rövşən Abdullaoğlu bu əsərdə oxucuya dərin bir mesaj verir:
“İnsan həyatda ən çox qorxduğunun əsirinə çevrilir.
Yəni, insan qorxularını gizlətmək əvəzinə onları tanımalı, dərk etməli və onlardan azad olmalıdır. Qorxular bizi məhdudlaşdırır, lakin onlara baxa bilmək özünü dərk etməyin başlanğıcıdır.
Əsərdəki qəhrəmanların daxili monoloqları insanın ruh dünyasını açır.
Müəllif oxucunu öz qorxularını düşünməyə vadar edir: “Mən nədən qorxuram?”, “Bu qorxu mənə kimdən keçib?”, “Mən bu qorxudan azad ola bilərəmmi?”Bu baxımdan roman bir növ özünü tanıma bələdçisi kimidir.
Qorxu, insanın inkişafının qarşısında duran görünməz səddir.
Əgər insan içindəki qorxuları aşmağı bacararsa, o, həm mənəvi, həm də həyat baxımından azad olar.
Əsər oxucuya ümid, inam və cəsarət aşılayır“Qorxular” sadəcə bir roman deyil — bu, insan ruhunun dərinliklərinə səyahətdir.Rövşən Abdullaoğlu oxucuya göstərir ki, həyatda ən böyük qalibiyyət başqalarına deyil, öz qorxularına qalib gəlməkdir.