Sait Faik Abasıyanık’ın “Son Kuşlar” adlı eseri, doğaya ve insana duyulan sevginin modernleşme karşısında nasıl kaybolduğunu anlatır. Yazar, kuşların yok oluşu üzerinden insanın doğadan ve içtenlikten uzaklaşmasını simgeler. Sade ve duygulu bir dille, doğanın yok edilmesine karşı bir uyarı niteliği taşır. Hikâyelerinde İstanbul sevgisi, doğa özlemi ve insan sıcaklığı ön plandadır. Kısacası Son Kuşlar, insanın doğayla bağını kaybetmemesi gerektiğini hatırlatan anlamlı bir eserdir.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.