Romanın merkezinde, sevgi ve ilgi görmeden büyüyen genç bir kız vardır. “El kızı” olarak görülmesi, onun aile içinde bile yabancı gibi hissettirilmesi anlamına gelir. Küçük yaşlardan itibaren hem maddi hem de manevi yoksunluk içinde büyür.
Aile üyeleri ona bir birey gibi değil, adeta bir yük gibi davranır. Özellikle üvey anne figürü (ya da anne yerine geçen kadın), karakter üzerinde baskı kurar ve onu sürekli aşağılar. Erkek egemen düzen içinde, kız çocuğu olmak başlı başına bir dezavantajdır.
Başkarakter, zamanla sevgi arayışına girer. Ancak bu arayış çoğu zaman yanlış insanlara güvenmesine neden olur. Erkek karakterler genellikle onun bu zayıflığını kullanır. Böylece roman boyunca karakterin duygusal olarak yıpranması ve hayal kırıklıkları ön plana çıkar.
El KızıOrhan Kemal · Everest Yayınları · 202615,1bin okunma
“Yaban”, I. Dünya Savaşı’nda kolunu kaybeden aydın Ahmet Celal’in, İstanbul’dan uzaklaşıp bir Anadolu köyüne yerleşmesiyle başlar. Ahmet Celal, köylülerle kaynaşmayı ve onlara yardımcı olmayı umar; ancak zamanla köylülerle arasında büyük bir düşünce ve yaşam farkı olduğunu fark eder.
Köylüler, işgaller karşısında bile çoğu zaman duyarsız ve kaderci davranırken, Ahmet Celal bu duruma anlam veremez. Sonunda hem köylüler hem de Ahmet Celal birbirini “yabancı” olarak görür.