Disiplin değil, bağ kurmakmış meseleHayata Dair
Bazı kitaplar sizi susturur; çünkü her sayfasında kendi ebeveynliğinizi, öğretmenliğinizi ya da çocukluğunuzu görürsünüz. Pozitif Disiplin tam da böyle bir kitap.
Disiplinin ceza değil, öğretmek ve birlikte büyümek anlamına geldiğini hatırlatıyor. “Ne oldu?”, “Sence neden böyle oldu?” gibi düşündürücü sorularla çocuğu dinlemenin ve saygı göstermenin ne kadar dönüştürücü olduğunu fark ettim.
İki çocuk annesi, kaosa alışık bir anne olarak en çok aile toplantıları bölümünü sevdim. Hayatın müşterek olduğu fikri beni rahatlattı. Yemekten temizliğe kadar her işe çocukları dahil etmenin sadece yükü paylaşmak değil, aidiyet duygusunu güçlendirdiğini gördüm. Üstelik aile toplantılarına başlar başlamaz verim aldım.
Okurken, 10 dakikalık teneffüs aralarında bir bölüm okuyup derse girdiğimde sınıfta o bölümle ilgili bir örnekle karşılaşmak ve bunu uygulamak bana doğrudan geri bildirim veriyordu. Kitabın öğrettiklerini hemen deneyimleme ve veri toplama şansı bulmak, öğrenmeyi çok daha somut ve etkili kıldı.
“Hatalardan kazançlı çıkmanın üç K’si” (Kavra, Kabullen, Karara Bağla) ve özel zaman planlayın bölümleri defalarca altını çizdiğim yerlerdi.
“Sen benim için değerlisin, birlikte vakit geçirmek bir görev değil, bir tercih.”
Okurken sık sık onaylandığımı hissettim; bazı şeyleri zaten sezgisel olarak doğru yaptığımı görmek beni rahatlattı.
Pozitif Disiplin, sadece çocuk yetiştirmeyi değil, insan ilişkilerinde saygı, empati ve sabrın gücünü öğreten bir yaşam rehberi.
Her ebeveynin bir kere değil, birkaç kere okuması gereken bir kitap.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.