Kalbimde büyüdün
Ben fark etmeden
Sadece sevdim
Kimse bilmeden
Kalbim yine sana, bil ki,
pervane bu zifiri gecede
Aşk bu… sabır nedir bilmez
Ben sana değil
aşka yenildim
Kalbin duydu mu?
Ben söylemeden…
Sitem etmem sana
kızıp darılmam kimseye
Aşka düşen çok fena yanarmış
Kalpte derin acı izler bırakırmış
Bunu sadece yaşayan bilirmiş
Korkma… kalbim senden incinmez
Gözyaşıyla dönmem yüzümü kimseye
Yeter ki aşka duvar örme
bırak kendi haline
Seni güzel sevdim
aşk incinmesin diye
Ben sana değil
aşka yenildim
Kalbin duydu mu?
Ben söylemeden…
Geceleri susuyorum kendime
Kendi sesimden bile korkar oldum
Aynaya bakınca senin yokluğun
Gözlerimin buğusuna karışıyor
Ben mi kaçtım
yoksa kalbim mi beni susturdu
İnan hâlâ bilmiyorum
Kendimi affedemedim en çok
İnsan bazen
sevildiğini duyunca değil
sevildiğini hak etmediğini hissedince yıkılıyor
Ama kalbim…
hiç susmadı
Ve sen yine aşkın merhametiyle geldin
Yüreğimden sessizce yakaladın
Seninle gerçek aşkı duyduğum yerden
Şimdi daha iyi anlıyorum:
Bazı aşklar bitmez
Sadece insan kendine dönünce
yeniden başlarmış.