Lao Tzu’nun Tao Te Ching adlı eseri, Taoizm felsefesinin temel taşını oluşturur ve insanın evrenle uyum içinde yaşamasını öğütler. Kitabın ana fikri, hayatın doğal akışına (Tao’ya) karşı koymadan, sade, dengeli ve erdemli bir biçimde yaşamanın gerçek bilgelik olduğudur. Lao Tzu, evrendeki her şeyin zıtlıklarla (Yin ve Yang) var olduğunu, bu karşıtlıkların çatışmak yerine birbirini tamamladığını vurgular. Ona göre huzur ve bilgelik, zorlama ya da hırsla değil, “wu wei” denilen doğal eylemsizlik hâliyle sağlanır. Yani kişi yaşamın ritmine uyduğunda dengeyi bulur.
Kitap boyunca Lao Tzu, güç ve başarı peşinde koşan insanı eleştirir; gerçek gücün alçakgönüllülükte, yumuşaklıkta ve içsel dinginlikte bulunduğunu söyler. Tao Te Ching, sadece felsefi bir metin değil, aynı zamanda ruhsal bir rehberdir. Okuyucuya dünyayı değiştirmek yerine, önce kendi iç dünyasında dengeyi bulmayı öğretir.