Sezen Aksu benim için sadece bir sanatçı değil, bir duruş.
Yıllar geçse de ne sözü eskir, ne sesi.
Eksik Şiir II’de bir kez daha gördüm ki; o her kelimenin altına bir ömür sığdırmayı biliyor.
Bu kitap, sanki şarkıların müziksiz hâli gibi.
Ama o müzik eksik değil, sadece içimizden çalıyor...
Her satırda tanıdık bir hüzün, bir kabulleniş, bir olgunluk var.
Sezen’in kaleminde acı bile zarif; aşk bitse de sevda hep usulca sürüyor...
Benim için bu kitap, “okunacak” değil, bangır bangır haykırılacak bir kitap.
Çünkü Sezen yazmıyor; anlatıyor, yaşatıyor, hissettiriyor.
Kelimeler değil, sanki kalbin nabzı atıyor sayfalarda.